پرویز تناولی

پرویز تناولی، یکی از برجسته‌ترین هنرمندان معاصر ایرانی و پدر مجسمه‌سازی مدرن ایران، نه تنها در زمینه مجسمه و نقاشی شناخته‌شده است، بلکه در طراحی زیورآلات و انگشترها نیز دستاوردهای قابل توجهی دارد. کارهای او در این حوزه، که از دهه ۱۹۶۰ میلادی آغاز شده، ترکیبی هوشمندانه از هنر سنتی ایرانی، فولکلور و نمادهای مدرن است. در این نقد و بررسی، به طراحی‌ها، الهامات، جنبه‌های هنری و انتقادهای مطرح‌شده درباره زیورآلات تناولی می‌پردازیم، با تمرکز بر انگشترها که بخش مهمی از مجموعه او را تشکیل می‌دهند.
طراحی و ویژگی‌های زیورآلات پرویز تناولی:
زیورآلات تناولی، از جمله انگشترها، اغلب به عنوان “مجسمه‌های کوچک” توصیف می‌شوند و کمتر به جنبه تزئینی سنتی جواهرات می‌پردازند. او از اواسط دهه ۱۹۶۰ با کوچک‌سازی مجسمه‌های معروف خود مانند سری “هیچ” (Heech) شروع کرد و در دهه‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ مجموعه کاملی از زیورآلات را تولید کرد که در نسخه‌های محدود عرضه می‌شوند. انگشترهای او معمولاً بدون سنگ‌های قیمتی، مهره یا جواهرات اضافی هستند و بر فرم‌های مینیمالیستی تمرکز دارند. که برجسته ترین آنها عبارتند از:
•  انگشترهای هیچ (Heech Rings): این انگشترها بر اساس کلمه فارسی “هیچ” طراحی شده‌اند که نمادی از پوچی و در عین حال عمق فلسفی است. فرم منحنی و خوشنویسی‌مانند آن، جنسیت‌زدایی شده و برای مردان و زنان مناسب است.
. نقد و بررسی هنری:
زیورآلات تناولی عموماً با استقبال مثبت روبرو شده‌اند. تقاضای بالا برای آن‌ها، به ویژه به عنوان حلقه‌های ازدواج (مانند انگشترهای هیچ یا قفل)، نشان‌دهنده محبوبیت‌شان است. منتقدان مانند مریم آیسلر در مصاحبه با هارپرز بازار عربی، جهت‌گیری جدید او را “آزادتر، خیالی‌تر و بازیگوش‌تر” توصیف کرده‌اند و تناولی خود نیز از این تغییرات راضی است. این قطعات به عنوان هنر پوشیدنی، دسترسی بیشتری به هنر تناولی فراهم می‌کنند و زنان را به عنوان حاملان اصلی فرهنگ برجسته می‌کنند.
 در کل، زیورآلات او پلی بین هنر نخبه‌گرا و زندگی روزمره است.